Öykü ve roman yazarı Sevgi Soysal, 30 Eylül 1936’da İstanbul’da dünyaya geldi. Ankara Kız Lisesi’nden mezun olduktan sonra Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü’nde okuyan Soysal, 1960’da Ankara’da Alman Kültür Merkezi ve İrtibat Bürosu’nda ve Ankara Radyosu’nda çalıştı. Bu dönemde “yeni gerçekçilik” akımından izler taşıyan öykü ve yazıları Değişim, Yelken, Dost gibi dergilerde yayımlandı.

1961’de Ankara Meydan Sahnesi’nde oynanan “Zafer Madalyası” adlı oyunda tek kadın rolünü oynayan Soysal, 1962’de ilk öykü kitabı “Tutkulu Perçem” ile edebiyat dünyasına adım attı. 1970’de kadın-erkek ilişkisi ve evlilik temasını işlediği ilk romanı “Yürümek” ile okurla buluşan Soysal, bu romanıyla TRT Sanat Ödülleri Yarışması Başarı Ödülü’nü kazandı. 12 Mart 1971 tarihinde gerçekleşen askeri müdahalede TRT’de program uzmanı olarak görev yapıyordu. “Yürümek” adlı kitabı “müstehcenlik” suçlamasıyla karşı karşıya kalınca TRT’den ayrılan yazarın bu dönemi hem hayatı hem de edebi kariyeri üzerinde derin izler bıraktı. Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu’nda 8 ay kalan Soysal, 1972’de yine bir kitabından dolayı bir yıl hüküm giydi. Adana’da dört ay sürgün hayatı yaşadıktan sonra dönerek Politika gazetesinde köşe yazarlığı yaptı. Cezaevinde yazdığı “Yenişehir’de Bir Öğle Vakti” adlı romanı 1973’te yayımlandı. Bu eseriyle 1974’te Orhan Kemal Roman Armağanı’nı kazandı. 1975’te 12 Mart’ı eleştirdiği romanı “Şafak” yayımlandı. Politika gazetesinde tefrika edilen cezaevi anılarını 1976’da “Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu” adıyla kitaplaştırdı. 1975’te göğüs kanseri nedeniyle bir göğsünü aldıran Soysal, hastalık izlenimlerini 1976’da “Barış Adlı Çocuk” adlı kitabında yazdı.

“Hoş Geldin Ölüm” adlı çalışmasını henüz tamamlayamadan 22 Kasım 1976’da hayatını kaybeden Soysal’ın ölümünden sonra gazetelerde yazdığı öyküleri, söyleşi ve soruşturmaları, TRT’de çalıştığı dönemde kaleme aldığı radyo oyunları ve radyoculuk üzerine yazıları ayrı ayrı kitaplaştırıldı.

Tür: Öykü, roman

Öne çıkan eserleri: Yürümek, Yenişehir'de Bir Öğle Vakti, Barış Adlı Çocuk

Bir alıntı: “Affetmek sağlıksızdır. Mikroplara karşı ilaç kullanmamak, kanayan yaraya tentürdiyot dökmemek gibi bir şeydir affetmek. Uygar insan affetmez ve unutmaz Hatice Hanım'a göre, uygar insan cezalandırır; affetmek ve unutmak barbarlıktır, ilkelliktir, bu memleket yumuşak kalplilikten kalkınamamaktadır.”