Aya Yolculuk

Herkes başkanın söyleyeceklerini duymak için can kulağıyla konuşmayı dinlemeye başlamıştı. Belki de, duyacakları bu plan hepsine yeniden yaşama gücü ve hevesi verecekti.
Başkan:
Gökyüzündeki Ay herkesin gözüne çarpmıştır. Dünyamızın komşusu Ay, hepimizin bildiği gibi, çevresi 2160 mil olan büyük bir uydudur. 
Bu sözleri duyunca herkes birbirine meraklı bakışlarla baktı. Kuşkusuz oradaki herkes Ay’ın bir gök cismi olduğunu ve çevresinin de bu kadar olduğunu biliyordu. Ama başkanın çok önemli dediği bu açıklamayı yaparken sözlerine Ay’dan bahsederek başlamasının anlamı neydi acaba?..
Biliyorsunuz, iyi bir asker iki yüz yetmiş metre uzaklıktan beş cm. çapındaki bir çembere ateş edebilir. Savaş gemilerimizin topu ile de; bir iki kilometrelik mesafeden istediğimiz bir hedefi vurabiliriz. Ama bir düşünün: Hedefimiz yaklaşık olarak bizden iki bin milden daha uzak bir mesafede ise, acaba onu da vurabilir miyiz?

---
SİNBAD
Sinbad büyük Halife Harun el Reşit zamanında Bağdat’ta yaşayan çok zengin bir adamdı. Güzel bir evi vardı. O ve arkadaşları hava sıcakken bahçede ağaçların altına oturur, konuşurlardı.
“Şimdi zenginim, ama hep zengin değildim. Çok fakirdim. İlk yolculuğumda çok korkmuştum. Size bunu anlatacağım.” dedi Simbad.
O zamanlar çok genç bir adamdım. Hemen her genç gibi, ben de sorumsuzca yaşadım ve çok geçmeden de parasız kaldım.
“Bir şeyler yapmalıyım,” dedim kendime. Ve hemen evimi ve her şeyimi üç bin akçeye sattım. Parayla da kumaş ve başka mallar aldım. Onları Basra’ya götürdüm. Nehirde bir Arap gemisi vardı, kaptanıyla görüştüm. “Haftaya yelken açacağız,” dedi bana. “Gemide altı tüccar var. Onları doğudaki adalara ve ülkelere götüreceğim. Tüccarlar mallarını sattıktan sonrada onları alıp buraya getireceğim.”
“Bir tüccar daha götürebilir misiniz?” diye sordum ve ekledim. “Sadece altı sandık yüküm var. Sana yüklü bir yol ücreti öderim”