Batıkta Açan Nilüferler

“Tarihsel bir felaket vicdanlarda yeniden sorgulanıyor”

“Ömrünün altını çizdiği satırlardır insan. Yıllardır ben, o kısacık ömrülerin altını çizdiğim satırlar oldum en çok. Şimdi bir avuntu, bir vaat gibisindeyle dikilen şu anıt, ölüm dışında hiçbir şeyi hatırlatmayacak. Onlara ömür verecek asıl şey altını sizlerin çizeceği satırlar olacak…”

Bu roman, 1958 yılı 1 Mart’ında gün ortasında başlayıp hiç sona ermeyen bir yolculuğun hikâyesidir.
İçinden körfez geçen şehrin iki yakası arasında sefere çıkan 72 numaralı Üsküdar, aniden patlak veren fırtınayla battı. Resmi kayıtlara göre 76’sı öğrenci olmak üzere vapurda bulunan 392 kişi körfezin soğuk sularında donarak ya da boğularak hayatını kaybetti.
Faciadan kurtulan ama arkadaşlarını kaybeden Ayten kendini hiç bitmeyecek bir hesaplaşmanın ortasında buluyor. Onun iç sesi romanın da vicdanını temsil ederken, olayla ilgili gerçekleri yazmaya çalışan gazeteci Cüneyt ise toplumun susturulmuş adaletini temsil ediyor.

Gazeteci Yazar Ozan Özgenç, onlarca yıl sonra gerçekleşen bir anma programıyla günümüze taşıdığı trajediyi, kolektif hafızanın dünden bugüne uzanan kırılmalarıyla birleştiriyor.
Batıkta Açan Nilüferler, yalnızca Üsküdar’la denize gömülen talihsiz yaşamların değil, tarihin puslu sularında hepimizi taşıyan bir vapurun hikâyesi.
Görünmeyenlerin ve kendini unutanların bu yolculuğunda her şeyi hatırlamaya hazır mısın?