Bilimsel Yazma ve Yayınlama - Bir Stil Kılavuzu (Ciltli)

KİTABIN BÖLÜMLERİ

Bölüm 1: Konu Seçimi

Bölüm 2: Plân Yapma

Bölüm 3: Başlıkların Yazılması

Bölüm 4: İçindekiler Listesi

Bölüm 5: Dil, İmlâ ve Noktalama

Bölüm 6: Kısaltmalar

Bölüm 7: Vurgu

Bölüm 8: Yabancı Diller

Bölüm 9: Kitabın Fizikî Yapısı 

Bölüm 10: Dış Kapak

Bölüm 11: Kitabın Kısımları

Bölüm 12: Giriş Bölümü

Bölüm 13: Bölümlerin Yazılması

Bölüm 14: Dipnotlar

Bölüm 15: Sonuç Bölümü

Bölüm 16: Ön Kısım

Bölüm 17: Son Kısım

Bölüm 18: Bibliyografya

Bölüm 19: Dizin

Bölüm 20: Makale Yazma ve Yayınlama

Bölüm 21: Yazar

Bölüm 22: Başlık

Bölüm 23: Yayınevi

Bölüm 24: Yayın Yeri

Bölüm 25: Yayın Yılı

Bölüm 26: Baskı Sayısı

Bölüm 27: Cilt numarası

Bölüm 28: Yayın Sözleşmesi

Bölüm 29: Hukukî ve Cezaî Sorumluluk

ARKA KAPAK TANITIM YAZISINDAN (2. BASKI): Türkiye’de bilimsel yazma stilleri konusunda adeta taş devrinde yaşıyoruz. Yazarların önemli bir kısmı, tam bir tipografik bilgisizlik içinde. Pek çok yazar, vurgu için italik yerine bold kullanıyor. Pek çok yazar, ideal satır aralığının yazı tipine göre değiştiğinden habersiz.

Türkiye’de yayınlanan kitapların önemli bir kısmı dizinsiz. Keza Türkiye’de bibliyografyasız yayınlanan pek çok kitap var. Bibliyografyanın nasıl yapılacağını bilmeyen yazarlar var. Vakıa, Türkiye’de, bibliyografyadaki kaynakların yazarların önadlarına göre sıralandığı kitaplar mevcut.  Türkiye’de yazarların ezici çoğunluğu, adında de, de la, von gibi soyluluk takısı bulunan yabancı yazarların soyadlarının bibliyografyada nasıl sıralanacağını bilmiyor.

En bilinmeyen konulardan biri de akademik yazmada yaygın olarak kullanılan supra, infra, passim, sic, op. cit., et al., cf., e.g., id., viz. gibi Latince kelime ve kısaltmaların anlamını bilmeyen ve dolayısıyla bunları kullanamayan pek çok kıdemli hocamız var.

Ülkemizde sadece işin yazma kısmında değil, yayınlama kısmında da pek çok bilgisizlik ve karışıklık var. Pek çok yayınevi bu işi amatörce yapıyor. Türkiye’de yayınlanan kitapların önemli bir kısmında yarım başlık sayfası yok. Keza Türkiye’de künye sayfası olmadan yayınlanan kitaplar var. Pek çok yayınevi de künye sayfasında nelerin bulunacağını bilmiyor. Türkiye’de kitaplarda sayfa numaralandırmasının nasıl yapılacağını bilmeyen pek çok yayınevi var. Bazı yayınevleri, en büyükleri dâhil, kitabın “ön kısmı (front matter)”ndaki sayfaları Roma rakamlarıyla değil, Arap rakamlarıyla numaralandırıyor. Türkiye’de fresh recto kuralını hayatında duymayan yayıncılar var.

Oysa medenî dünyada bunların her birinin ayrıntılı kuralları var. Bu kuralların bazıları yazarlara, bazıları yayıncılara ve hatta bazıları matbaacılara hitap eder. Bu kuralları, bir yandan yazarlar, diğer yandan yayıncılar ve nihayet matbaacılar öğrenirler ve bunlara uyarlar. Batıda bu konularda izlenilen ve kendilerine uyulan “stil kitapları (manuals of style)” vardır.

Türkiye’de ise benzer kitaplar yoktur. Yazar, yayıncı ve matbaacılar bu konularda uymaları gereken kurallar olduğunu ya bilmezler, ya da bu konularda her yazar, her yayıncı ve her matbaacı kendi kuralını kendi bulmaya çalışır. İşte bu kitap, bu eksikliği bir ölçüde de olsa gidermeyi amaçlıyor. 

Bu kitapta yazarların kitap yazarken, yayıncıların kitap yayınlarken, matbaacıların kitap basarken uymaları gereken kurallar, örnekleriyle birlikte açıklanıyor.