Bir Elma İki Ayna

O, sonsuz zaman öncesinden beri sürekli olarak aşk saçar. Her anda mâşukluk yüzünden bir perde kaldırır, her nefes âşıklık yüzünden bir destan yaratır. Bütün âlem aşk nağmesinin sessiz bir sedasıdır.   Âşık, isim ve sıfatlarla mâşuka aynadır. Mâşuk da ayna olarak nurunu yayar. Ay, güneşe ayna olunca, ne güneşin zâtından aynada ne de aynanın zâtından güneşte vardır.  O’ndan başka hiçbir varlığın, O’ndan üstün bir varlığa sahip olmaması gerçeği, O’nun dışındaki tüm “görünen” varlıkların “gerçek” vücutlarının olmadığını açıklar.  O zaman tüm bu evren ve içindekiler nedir? Sadece hayal, bir serap ya da rüya mı? Hayal perdesinde oynaşıp duran gölgelerin ahenkli ve ritmik bir raksı mı?  Taşkın Tuna, “aynalara” yansıyan bu hayallerin gölgeli oyununu, usta bir yönetmenin titiz ve çarpıcı yorumu ile dile getiriyor. Heyecan, düşünce ve duygu yüklü öyküleri ile...