Engelli Limanı

BAŞARMAMAK ÇOK KOLAY!
Ben, Hatice Şeyda CANBOLAT. Henüz ne önsöz yazacak ne de kitap yazacak kadar ehil bir kişi değilim. Şu anda 11. sınıf öğrencisiyim. Hayatımı zaten kitabımdan öğrendiniz.
Kitabımda onaltı yıllık gerçek hayatımı ileride yaşayabileceğim ideallerimle süsleyerek anlattım. Anlattığım her şey gerçek hayattandır. Bu anlattıklarımın dışında yaşanan, söyleyemediğim, sözcüklere dökemediğim, sonradan hatırladığım daha binlerce şey var. Yaşanan her olayın bir götürüsü olduğu gibi bin de getirisi oldu benim için. Dalgalar kumları götürdü, kristal çakılları bıraktı geride. İnsan yeter ki mutlu olmayı arzu etsin! Küçücük bir pembe oda bile kocaman bir dünya oluverir yüreğimizde… Önemli olan o engelli limanının içinden masmavi okyanusları görebilmektir. Görmek de yetmez! Okyanusun dev dalgalarıyla sarmaş dolaş olmayı başarabilmektir…
Yeter ki ruhumuz, engelli limanına demir atmasın!

Bu kitapta erken doğum sonrası serebral palsi tanısı alan bir gencin acı, tatlı hatıralarıyla dolu on altı yıllık gerçek hayatı anlatılmaktadır. Hatice Şeyda, inatla yaşama tutunup mutlu olmayı başarmıştır. Sekizinci sınıfta sağlık durumunun daha da bozulması üzerine evde, kendi imkânlarıyla çalışarak eğitimini sürdürmüştür.

Bu kitabın yazım sürecinde yaşıtlarıyla birlikte Açık Lise’yi bitirmiştir. "Sıfır sayısalla hiçbir yeri kazanamam ama yine de akranlarımın yaşadığı her duyguyu ben de tatmak istiyorum.” diyerek, üniversite sınavına katılmış, sosyoloji bölümünü kazanmıştır. Bu yıl sosyoloji bölümü dördüncü sınıf öğrencisi olarak eğitimine devam etmektedir. Onun için en büyük mutluluk, ideallerinin peşinde koşmaktır.

Bazen kısacık, güzel bir söz, belki de tatlı bir tebessüm engelli limanına düşenleri galeyâna getirip tüm dünyasını değiştiriverir…