Günahkâr

Çaresizdi, acizdi, aşıktı, ağlaktı ve bütün bunları solda sıfır bırakan bir sıfatı vardı; lanet olası bir metresti.
Her ailenin günahını ödeyen biri vardı. Koçbaş ailesinde ise günahların diyeti Gül’e kesilmişti. Acımasızca kurban edilmişti.
On dokuz yaşında bir öğrenciydi, hayatı değişmeden evvel. O eve, o adama adım attığında iffetiyle beraber yüreği de terk etmişti bedenini. Gücü yettiği kadar nefret etmiş ama kaçamamıştı aşktan. Kendisi gibi olgun bir adamın çocuk sayılacak bir kızdan istediği tek şey intikamdı! Aptal yerine konulmanın cezasını o kız, hanesine misafir olarak ödeyecekti.
Aşk ve günah bize Adem ve Havva’dan mirastı. Günah insanlığın varoluş sebebi ve aşk, kocaman bir hüznün başlangıcıydı bu hikâyede.