Kalbimin Yarısı

İşgali yaşamış bir çocuk… Anamla birlikte hiç yiyecek almadan, kağnılara yüklenmiş mermi kutuları üzerine oturarak yola çıktık. Yakın tarihimizin tanığı… Gazi Paşa geldi, tam önümde durdu. Gözlerine bakmak istedim, bakamadım. Zaten hiç kimse bakamazdı. Her iki Erzincanlıdan birinin öldüğü büyük depremin mağduru… Yalnız olsaydım herhâlde evi bulamazdım. Kararlı bir asker… Harp vardı ama durum henüz kurtlu fasulye yiyecek kadar da kötü değildi. “Dökün!” dedim. Parlak bir akademisyen… MIT (Massachusetts Institute of Technology) de doktora yapmaya gönderiliyordum. Ben pek hevesli değildim… Ülkesi içi çalışan bir aydın… Amerika’da resmî olmasa da ilk Türk okulunu açtım. Çocuklara Türkçe, tarih, din dersi ve halk oyunları öğrettim. Ve ölene kadar gizlediği bir aşkın kahramanı…

enin ülkenle bağlarımın devam etmesinden mutlu olacağım. Çünkü KALBİMİN YARISI oradadır.

-Frances Sutcliffe-