Köy Enstitülerinden Kent Enstitülerine

1949 yılının Temmuz sonu, Ağustos başı, anamın dediğine göre arpa orakları zamanında doğdum. Çocukluğum bağ bahçelerle ve doğal ortamlarda oynanan “çelik çomak, saklambaç, çamur patlatma, kemik bulma, çizgi” oyunlarıyla geçti. 1954 yılı Eylül ayında okula başladığımda arkadaşlarımın önlükleri yamalı, çantaları kara bezdendi. Ayakkabıları lastikti; kışın soğutur, yazın yakardı. Köy-kasabamıza yağmur yağınca çamur deryasına dönüşüyordu. Sınıfımız, evimiz hep çamurdu. Su çeşmeden alınıyor, haftadan haftaya çamaşır yıkanıyordu. Amerikan bezinden (kaput) olan iç ve dış çamaşırlar o denli sertti ki tüm vücudumuz yara oluyordu. Pislik ve susuzluk normal olarak görülüyor, kimse şikayet etmiyordu. Haftadan haftaya küllü su ile yıkandığımızdan yüzlerimiz davul derisi gibi geriliyor, saçlarımız kirpi dikenleri gibi gökyüzüne bakıyordu. Köy-kasabamız 1957 yılına değin hiç değişmedi.