Medeni Yargılama Hukukunda İstinaf

Kitabın ikinci baskısının kısa sürede tükenmiş olması yeni baskı yapılması gerekliliğini doğurmuştur. Kitabın üçüncü baskısında, 23. 07. 2016 tarih ve 29779 (2. mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası ile istinaf kanunyoluna zaman itibariyle başvuru şartları düzenlenmiş olup, konu ile ilgili gereken açıklamalar kitabın ilgili yerlerine işlenmiştir. Yine, 09. 08. 2016 tarih ve 29796 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6728 sayılı Yatırım Ortamının İyileştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nda yer alan iflasın ertelenmesine ilişkin hükümlere yeni bazı hükümler eklenmiş; bazı hükümlerde ise değişiklik yapılmış olup, iflas ertelemesi yargılaması neticesinde verilecek kararlara karşı kanunyolu başvuruları özel olarak düzenlenmiştir. Bu konularla ilgili açıklamalar da kitabın ilgili yerlerine işlenmiştir. 

İstinaf yargılaması ile ilgili yeni çalışmaların yayınlanması (ve yayınlanacak olması) hukuki gelişimimiz açısından çok önemlidir; aynı zamanda mutluluk da vericidir. Fakat yabancı hukuk (özellikle kıta Avrupa’sı) sistemlerini incelemeden, hukukumuza getirilen istinaf sistemini anlayabilmenin pek mümkün olmadığını önemle belirtmek gerekir. Dolayısıyla, yabancı hukuklardaki istinaf sistemlerini (en azından bir kaçını) detaylı olarak incelememiş olan birinin, yabancı hukukları incelemiş olduğu anlaşılan ve bu hukuklardaki kaynaklara atıf yapan yazarların eserlerini okumadan kitap/makale yazabilmesinin mümkün olamayacağını söylemek hatalı olmayacaktır. Şu an piyasada, kitabımızla birlikte bu niteliği haiz olan, yani yabancı hukuklardaki istinaf sistemlerini incelediği anlaşılan sadece birkaç eserin mevcut olduğu tespit edilmektedir. Tabi ki herkes kitap/makale yazma özgürlüğüne sahiptir ve yazacaktır; az önce de belirttiğimiz gibi bu, hukukumuz açısından çok önemlidir. Fakat 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nda öngörülen alıntı kurallarına, en hafif ifadesiyle başkalarının fikri emeklerine saygı gösterme yükümlülüğü çerçevesinde riayet edilmesinin, aynı zamanda bu özgürlüğün sınır noktasını teşkil ettiğini de gözden kaçırmamak gerekir. Bu aynı zamanda, sistem olarak yeni olan istinaf yargılamasının özüne aykırılık teşkil edebilecek hatalı tespit ve sonuçlara ulaşılması riskini de bir miktar azaltacaktır. Buna mukabil, gerekli alıntı kurallarına riayet edilerek yayınlanan ve yayınlanacak olan kaliteli eserler ise, hukukumuz açısından her zaman faydalı ve verimli olacaktır. Bunları ise sabırsızlıkla beklemekteyiz. 
Kitabın üçüncü baskısının basım ve yayımında emeği geçen Adalet Yayınevi’nin yetkilisi Sayın Hakan KARAASLAN’A ve tüm çalışanlarına şükranlarımı sunarım.