Necil Kazım Akses

Bugün Macaristan'ın sesi deyince Janacek geliyor aklımıza, Polonya deyince Chopin, Fransa deyince Debussy ya da Ravel, Rusya deyince Şostakoviç. Şüphesiz tek bir besteci yetmez, yetmeyecektir bir ülkenin tını ayrıcalığını tanımlamak için, ama bir tek besteciden kaynaklanan, yeryüzüne dağılan sesler bile temsil ettiği, parçası olduğu ülkenin sessiz durmasının, algılanmasının engellenmesini sağlıyor, bunu unutamayız.

İşte, bir avuç çağdaşıyla birlikte, Necil Kazım Akses'in Türkiye için simgelediği gerçeklik bu...

Evin İlyasoğlu, parçaları dağınık duran bir mozayiği olağanüstü bir titizlikle araştırdı, topladı, yeniden kurmayı üstlendi. Ortaya sürükleyici, kuşatıcı, müzikle hayatı büyük ustalıkla iç içe geçiren sağlam bir yapıt çıktı.