Olmasını İstediğimiz Bir Park

Sonra karanlık konuşur sessizlik adına ‘Bugün/ sessizdi’ der. Böyledir karanlık, tutar yanındakini. / Sonuçta ya unutulacak ya da unutulacak./ Denebilir ki biraz merhamet. Çıt yok.” 

Olmasını İstediğimiz Bir Park adlı dosyasıyla 2018 Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülü’ne değer görülen Enver Ali Akova, konuşurcasına yazsa da anlatımcı şiirin tuzaklarına düşmeyen, sözcüklerin ahengine özen gösterse de lirizme karşı mesafeli duran bir şair. 

Kendi deyişiyle, “İçinde bulunduğum ve kırsala nazaran daha yakından tanıdığım şehir hayatında bana öyle geliyor ki insan sesi kendi yaptığı duvarlardan yankılandıkça güçleniyor ve kendine karşı yıkıcılaşıyor. Bir yandan da doğa gibi temel bir dürtü haritalarla beraber parkların temsiliyetinin altında sıkışıyor ve bizim doğayla ilişkimiz bu parklar üzerinden kuruluyor. Bunu yıkıcı bir iletişimsizlik olarak görüyorum.”