Oyun Sanatı ve Dekor

“Oyun sanatı genellikle kitaplarda öğretilmez. Seyir sanatı da öyle. Hatta sanattan sayılmaz seyir sanatı. Sanılır ki bir oyunda ne kadar oyunculuk sanatı varsa, seyir sanatına o kadar az gereksinim duyulur. Onun için bu kitap hem oyuncular hem seyirciler için kaleme alınmıştır.”

“Yazarın dünyası tek ve biricik dünya değildir. Birden çok yazar vardır. Oyuncu dünyayı olduğu gibi yazarın dünyasıyla özdeşleştirmekten kaçınmalı, kendi dünyasıyla yazarın dünyasını birbirinden ayırıp bu ayrımı sahnede sergilemelidir.”

“Oyuncu oyun metnindeki görüşlerden tümünü önemli saymaz; bunlardan ancak yazarın gerçek dünya içindeki çıkarlarını açığa vuranlarına önem verir. Sonra da bunları, seyircilerin ilgi ve dikkatine sunar. Oyuncunun yazarın dünyası karşısında takınacağı tutum, hayret eden bir kişinin tutumudur. Kendisi hayret etmiş biri gibi davranır, seyircilerin de aynı şekilde davranmasını sağlar.”

“Oyuncu, bir oyuncu olarak, oynadığı kişilerin seyirciler tarafından eğitilmesi (planlı biçimde değiştirilmesi) eylemine katılır. Böyle bir davranış için seyircilere önayak olan da yine kendisidir, oyun sırasında bizzat bir seyirci işlevini üstlenir.”

“Epik oyuncu, umursamaz oynayacağı kişiyi. Sahneye eli boş çıkar, gerçekleşmesi öngörülen tüm davranış ve eylemleri en rahat bir tavır içinde gerçekleştirir. Metinde kendisi için belirlenen cümleleri birbiri ardından öyle konuşur ki, her cümle adeta son cümleymiş izlenimi uyandırır.”

“Oyuncunun kişiliğini oyuna katması, karşılaştığı açığı kapatmak için kişisel duygu ve düşüncelerini oyuna yatırması, hemen her vakit sahnenin düşünsel yapısını tehlikeye sokar. Bu yol oyuncunun bütün davranışlarını anlaşılabilir bir özellikle donatır, yani hayrete kapılma diye bir şeyi olanaksız kılar…”

Brecht, Oyun Sanatı ve Dekor adlı kitabında  oyunu, sahneyi ve bir bütün olarak tiyatroyu ele alıyor…