Yeşil Mürekkepli Kalem

YAŞAM ALANLARIM:
Ev: 89 m²
Asansör: 3 m²
Garaj: 8 m²
Ofis: 80 m²
Restoran: 50 m²
Kafeterya: 30 m²
Rebe’nin anne babasının evi: 90 m²
Benimkilerin evi: 95 m²
Toplam: 445 m²

İnsan, ömrünün geri kalanında bu 445 metrekarelik alanda yaşayabilir mi?

Elbette yaşayabilir hatta bu şekilde yaşayan bir sürü insan tanıdığından eminim. Hapse düşmeden hapis hayatı yaşayan, bugünün de yarının da dünün aynısı olacağını bile bile her sabah aynı saatte kalkan, yaşayan birer ölü olan insanlar…

Bu, her gece yorganın altında düşlediği hayali gerçekleştiren bir adamın hikâyesi; her şeye sıfırdan başlamayı başaran o adamın. Fakat bu hayalin bedeli biraz fazla ağır oldu.

Bu kitabın konusunu hâlâ gerçekten merak ediyorsan sol bileğine bak, cevabı orada bulacaksın.

***

Bir kararın doğru olduğu ne zaman anlaşılır?
Delilik yapmak ile deli olmak arasındaki fark nerede?

...

Tekerleklerin tıkırdayarak gidişi beni sarsıyor. Trenle yolculuk yapmayalı kaç yıl oldu? Seyahat etmeyeli kaç yıl oldu? Her şeyden bu yana kaç yıl oldu? 

Sert plastik koltukta dertop olmuş, duygularımdan kopmayı beceremezken boş vagonun penceresinden bakmakla yetiniyorum: yabancı evlerin uzak ışıkları, karanlık ve geçmişe özlemi şiddetlendiren, bir bir kaybolan ışıklar… 

...

Cama dayanmış bir hâlde parmaklarımın arasındaki kahrolası kalemle gergin bir şekilde oynuyorum. O, her şeyin tanığı oldu. O, benden daha çok dolaştı. O, bana yolumu değiştirtti.