Küçük Kara Balık

Üçüncü cemrenin suya düştüğü günün akşamıydı. Denizin derinliklerinde Balık Nine, yeni masalına başlamıştı. Etrafını saran on iki bin minnacık balık, ninelerini ilgiyle dinliyorlardı. Evvel zaman içinde küçük bir balık vardı. Küçük Kara Balık ailesiyle bir derede yaşardı. Dere, yüksek bir dağdan kaynak alıyordu. Kıvrıla kıvrıla süzülüp akıyordu. Küçük Kara Balık ve annesi, işte bu derede yaşıyorlardı. Yuvaları yosunlarla kaplı, iri, siyah bir kayanın dibindeydi. Küçük Kara Balık, ay ışığının yuvalarına hiç ulaşamadığına hep üzülürdü. Minnacık yüreği, sürekli ışığın ve aydınlığın özlemiyle doluydu. Küçük Kara Balık, annesiyle birlikte gün boyunca sularda dolaşıyordu. Ancak kara renkli kayanın dibi, hem karanlık hem de avuç içi kadardı. O, annesinin biricik Küçük Kara balığı idi. Çünkü annesinin yumurtladığı on bin yavrudan bir tek o sağ kalabilmişti.