Bir Kavganın Tasviri - Anlatılar 2

Kahramanları kadar yalnız olan Kafka, XX. yüzyıl edebiyatını derinden etkilemiştir. Onun eserlerinde bireyin korkuları, umutsuzlukları, açmazları tematik bir çokkatmanlılık içinde duru bir dille işlenir. Ceza Kolonisinde, Franz Kafka’nın daha önce kitaplarda yer almamış bazı anlatılarını da içerirken, devamı niteliğindeki Bir Kavganın Tasviri, yazarın ölümünden sonra ardında bıraktığı anlatılardan oluşuyor. Böylece Kafka’nın bütün anlatıları iki kitap halinde toplanıyor.

Bir Kavganın Tasviri’nde yer alan anlatılar, özünde yalnız olan bireyin, “Kafkaesk” dünyanın çıkmaz sokaklarında var olma çabasını gözler önüne seriyor. Kafka, varoluşun karanlık boyutlarını, hiçbir yazarın ulaşamadığı eşi benzeri olmayan bir yoğunlukta tasvir ediyor.

“Ah,” dedi fare, “dünya daralıyor günden güne. Başlangıçta o kadar genişti ki korkuyordum, koştukça koşuyor ve nihayet uzakta, sağlı sollu duvarlar görünce mutlu oluyordum; ama bu uzun duvarlar o kadar hızla birbirine yaklaşıyor ki son odaya gelmişim bile, şu köşede de koşup gireceğim tuzak duruyor.” - “Koşacağın yönü değiştir, yeter,” dedi kedi ve fareyi yedi.